Lost Planet 2
Lost Planet deyince aklınıza ne geliyor? Her yanı karlarla çevrili haritalar, her bölüm sonunda karşılaştığımız devasa, ama öldürülmesi kolay boss’lar ve kullanabildiğimiz mekanik robotlar… Bu oyunu bilgisayarımda zevkle oynamış ve bitirmiş biri olarak, final itibariyle oldukça etkilenmiş ve gelebilecek muhtemel devam oyununu da beklemeye koyulmuştum. Neyse ki benimle aynı fikirde olan yapımcılar da Lost Planet 2’yi hazırlamakta gecikmedi.
Lost Planet 2, ilk oyunun tam 10 yıl sonrasında başlıyor. İlk macerada hafızasını kaybetmiş, geçmişi üzerine sorular soran ve bu esnada hayatta kalmaya çalışan karakteri değil, tam donanımlı bir askeri yönetiyoruz bu kez. İçinde yer aldığımız bir helikopter filosuyla hareket ederken, yaratıklar tarafından saldırıya uğruyor ve kendimizi bir anda savaşın ortasında buluyoruz. Eriyen karların sonucunda oluşan yeni yerleşim alanları ve en önemlisi doğal kaynaklar, anlaşmazlıklara yol açıyor. Lost Planet 2’deki kurallara göre anlaşmalar, sadece silahlı mücadelelerle sağlanabilir. Bir taraf kendi istediğini geçerli kılmak istiyorsa, bu düşünceye karşı gelenleri öldürmek zorunda.
Takım oyunu
Bu yeni yapımın en güzel özelliği, 4 kişiye kadar co-op oynanışa destek veriyor olması. Senaryo modunda 4 kişilik bir takımla hareket ediyorsunuz. Zaten haritaya adım attığınızda, her tarafta mücadelelerin yaşandığını, olayların sadece size odaklı olmadığını göreceksiniz. Bu askerler yapay zekâ tarafından kontrol ediliyor, ama isterseniz oyuna arkadaşlarınızı da davet edebilir ve sesli iletişim desteğini de arkanıza alarak terör estirebilirsiniz.
Hem askerler, hem bitkiler, hem de devasa yaratıklara karşı mücadele veriyoruz. Haritanın her noktasında, her çeşit düşmandan görmek mümkün. Kısacası güvenli hiç bir nokta yok. Temizlemek de bizim işimiz olduğuna göre, hem kendi silahlarımız, hem de kontrolünü ele geçirebileceğimiz mekanik robotlarımızla sonuca gidebiliyoruz. Bu araçlar, ilk oyuna nazaran daha kullanılabilir hale getirilmiş. Seri hareket edebiliyorsunuz ve arkadaşınızla birlikte kullanabiliyorsunuz. Böylelikle ek ateş gücü sağlanıyor. Ayrıca bölüm geçtikte hem karakterimizde, hem de silahlarımızda geliştirmeler yapabiliyoruz. Özellikle pompalı tüfeğin gücü büyüleyici seviyelere geliyor.
Haritanın belirli noktalarında istasyonlar yer alıyor. Bu bölgelerde oyunumuzu kaydedebiliyoruz. Böylelikle öldüğümüz taktirde, yeni bir asker olarak tekrar savaşa bu noktalardan dahil oluyoruz. Peki bunu her zaman yapabiliyor muyuz, hayır. Öldürdüğümüz düşmanlar sonucunda elde ettiğimiz puanlar sayesinde tekrar “load game” yapabiliyoruz. Eğer kredimiz sona ererse, tüm bölümü en baştan oynamak zorundayız.
Baktığımızda kimse bizi önemsemiyor, herkes kendi işine bakıyor. Siz olun veya olmayın operasyonlar devam ediyor. Tabii ki şunu da unutmamak gerekli; güçlü bir yaratığa hasar verdiniz ve sağlık barını yarıya kadar düşürdünüz diyelim. Oyuna tekrar respawn olduğunuzda, sağlık seviyesini yine kaldığı noktada görüyorsunuz. Yani tekrar dolmuyor.
Mide savaşları
Lost Planet 2’nin en güzel yanlarından biri de boss dövüşleri. Zaten yapımcılar, bu yeni oyunda daha büyük ve zorlayıcı düşmanların olacağını belirtmişti. Dövüş alanında her çeşit silahı bulabiliyoruz, ancak doğru kullanmadığımız sürece başarılı olamıyoruz. Bazı saldırılardan kaçmak gerekiyorken, bazılarından da kaçmak yersiz. Zira oyunun başlarında karşılaştığımız devasa solucan benzeri bir boss, sizi sürekli yemek için hamleler yapıyor. Dolayısıyla ağzına girdiğinizde, yenmeden midesine kadar inebiliyorsunuz. Buralar da yeni savaş alanları olarak karşımıza çıkıyor ve savaş, yaratığın sindirim organlarına kadar iniyor.
Birlikte oynanıştan söz etmişken, en önemli yardımını boss’larda gördüğümüzü belirteyim. Çünkü 1 yerine 4 kişinin aynı yaratığa saldırması, hem işlerin kolaylaşması, hem de kısa sürede tamamlanması için önemli. Örneğin: Eğer iki arkadaşınız soldan, bir arkadaşınız sağdan, siz de tam ortadan saldırırsanız, yaratığın kafası karışıyor ve nasıl saldıracağına karar veremiyor. İşte bu durum, belki de oyunun kilit noktası.
Yapımda, MT Framework 2.0 grafik motoru kullanılmış. Açıkçası ilk oyundaki görsellik çok hoşuma gitmişti. Neredeyse tamamen beyaz olan haritalar ve zeminde yürüdüğümüzde oluşan kar tortuları beni fazlasıyla etkilemişti. Aynı etkiyi Lost Planet 2’den aldığımı söyleyemem. Genel olarak grafikler iyi, ancak daha da iyi olabilirmiş. Karakter ve çevre modellemeleri ortalamanın üstünde. Fizikler konusunda da düşüncelerim değişmedi. Otlara ateş ettiğinizde etkilenmiyor, ancak bir bomba atarsanız, patlamanın etkisiyle savrulmaya başlıyorlar. Bombayı bu kez suyun üzerine attınız diyelim, ne gariptir ki pek bir etkiye sebep olmadığını göreceksiniz.
Bu kalkan, hepimizin hayatını kurtaracak
Multiplayer oynanışa da göz gezdirirsek, bu kez işler biraz daha farklı. Yaratıklar yok. Sadece insanlar, silahlar ve makineler var. Aslında takım oyunu, multiplayer’da daha önemli. Çünkü karşınızdakiler yapay zekâ değil, gerçek oyuncular ve oyunun bazen gösterdiği müsamahayı onlar kolay kolay göstermeyecektir. Bir takımın sahip olması gereken en az iki şey var; bir kalkan ve bir de robot. Robot kullanırken ölmemiz daha zor, saldırıcı gücümüz de daha yüksek. Ayrıca bir arkadaşımız kalkan pozisyonunda yer alırsa, arkasındaki diğer tüm adamları da koruyabiliyor. Bir nevi yürüyen duvar pozisyonu bu. Oyunumuz, 16 kişiye kadar destek sunuyor ve karakterimize yapacağımız değişiklikler sonucunda benzersiz bir savaşçı oluşturabiliyoruz.
Sonuç olarak Lost Planet 2’yi beğendim, güzel bir oyun, ancak benim için en iyisi hâlâ ilk yapım. Lost Planet 2, devasa boss’lar, yeni silahlar ve 4 kişilik co-op özellikleriyle ön plana çıkıyor. Eğer ilk macerayı bitirdiniz ve beğendiyseniz, Lost Planet 2’yi de oynamanızı tavsiye ederim.